یا مهدی صاحب زمان ،خداکند که بیایی

تو از هر در که بازآئی بدین خوبی و زیبائی

دری باشد که ازرحمت بسوی خلق بگشائی

ملامت گوی بی حاصل ترنج از دست نشناسد

در آن معرض که چون یوسف جمال ازپرده بگشائی

به زیورها بیارایند وقتی خوبرویان را

توسیمین تن چنان خوبی که زیورها بیارائی

توبااین حسن نتوانی که روی ازخلق درپوشی

که همچون آفتاب ازجام و حورازجامه پیدائی

تو صاحب منصبی جانا زمسکینان نیندیشی

تو خواب آلوده ای برچشم بیداران نبخشائی

گمان از تشنگی بردم که دریا تا کمرباشد

چو پایابم برفت اکنون بدانستم که دریائی